In haar schilderijen nodigt kunstenares Judith Lansink ons ​​uit in uitgestrekte licht- en kleurvlakken die zweven tussen landschap en textuur. Haar werk roept de weidsheid van de natuur op, maar verwijst tegelijkertijd naar een innerlijk emotioneel terrein. Elk doek lijkt te ademen met zowel stilte als beweging: de horizon kan zich eindeloos uitstrekken, of de lucht bloost van ontembare, maar toch serene tinten. Lansinks werk legt een gevoel van stilstaande tijd vast: een moment waarop de dag overgaat in schemering, land in zee, of een gedachte in gevoel. Er is een subtiele spanning tussen het bekende – een horizonlijn, een wolkenvorm, een ambivalente diepte – en het abstracte, waar vorm en betekenis vervagen.

Haar schilderijen nodigen de kijker uit om te blijven hangen, om te dwalen in haar vloeiende composities. Zonder te vertrouwen op een expliciete verhaallijn, roept ze stemming, herinnering en de subtiele aanwezigheid op van dingen die net buiten haar bereik liggen. Het resultaat is kunst die toegankelijk en toch resonant is: je kunt simpelweg genieten van de kleur en compositie, of je kunt het werk vragen laten stellen over stilte, afstand en het onbekende. Op de Nocknock Art Fair nodigt haar nieuwste serie je uit om even stil te staan, de weidsheid van het moment te ervaren en de horizon daarna met je mee te dragen.

Kom en ontmoet werk dat fluistert in plaats van schreeuwt – waar sfeer en nuance de ware hoofdrolspelers zijn.