Voor Huben (Huub van Leuven, Haarlem, 1964), is kunst geen eindproduct, maar een proces van bewustwording. Zijn werk vertrekt vanuit verwondering, over de mens, over moraal, over wat we normaal zijn gaan vinden zonder het te bevragen. Hij ziet kunst als een ruimte waarin twijfel, ongemak en mededogen naast elkaar mogen bestaan. Niet om te oordelen, maar om te voelen.

De naam Huben is een bijnaam die vrienden hem al in zijn jeugd gaven. Juist omdat die naam zo vertrouwd, veilig en eigen voelt, heeft hij ervoor gekozen om als kunstenaar onder die naam te werken.