Hij maakte een rafttocht in de bergen over de Rio Fonce (Colombia 2010) toen Tim iets hoorde wat hem veel deed denken aan een tattoo machine, een geluid dat hem niet vreemd is. Verwoed keek hij om zich heen, zoekende naar een tattooshop ergens tussen de bomen van de jungle. De gids lachte om Tim en vertelde dat het geluid dat hij hoorde geproduceerd werd door een piepklein vogeltje. Het vogeltje bleef onzichtbaar en hierdoor sloeg Tims toch al rijke fantasie op hol. De rest van de rafttocht heeft hij zitten peinzen over hoe een vogel eruit zou moeten zien die dat soort geluid maakt. Toen hij eindelijk weer in de nabijheid was van een stuk papier en een potlood ontwierp hij een tatoëervogel, een op het eerste oog doodnormale vogel, maar met een tattoo machine als kop.

Deze speelse integratie van natuur en techniek was het begin van wat uitgroeide tot de essentie van Juffermans zijn artistieke werk. Over de afgelopen 12 jaar is dit ontwikkeld tot een krachtige post-apocalyptische visie van de toekomst waar de natuur heeft teruggeclaimd wat de mens heeft geproduceerd. De mens is naar de achtergrond verdwenen, of wellicht zelf uitgestorven, maar de sporen van de mens zijn niet simpelweg overwoekerd en verdwenen. In plaats daarvan zijn, tussen de ruïnes, nieuwe biotopen ontstaan waar surrealistische levensvormen, half dier en half machine, rondkruipen en zoemen, nesten en jagen. Juffermans zijn werk onderzoekt de wisselwerking tussen utopie en dystopie en biedt een origineel, tot nadenken stemmend perspectief op één van de belangrijkste problemen van onze tijd: Het blijvende effect van onze levensstijl op de Aarde. Het resultaat is een wereld van levendige beelden die zowel verontrustend als charmant zijn, zowel vervreemdend als uitermate vertrouwd.